Πληροφορίες του νομού

ΡΑΦΗΝΑ

Η Ραφήνα απέχει από την Αθήνα 28 χιλιόμετρα, 10 απο το αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος  και υπολογίζεται ότι έχει ξεπεράσει τις 16.000 μόνιμους κατοίκους με πολλαπλάσιο αριθμό κατοίκων κατά τη καλοκαιρινή περίοδο. Η γεωγραφική της θέση την έχει καταστήσει ένα πολυσύχναστο παραθεριστικό θέρετρο. Θεωρείται από τις σημαντικότερες πόλεις της Ανατολικής Αττικής αφού συνεχίζει να αποτελεί μόνιμο πόλο έλξης για τις όμορφες παραλίες της, το άφθονο πράσινο.

Το λιμάνι της έχει εξελιχθεί στο δεύτερο, μετά τον Πειραιά, επιβατικό λιμάνι προς Κυκλάδες και Εύβοια.  

Το 1994 η Ραφήνα  έγινε Δήμος. To 2011 o Δήμος Ραφήνας ενώθηκε με την Κοινότητα Πικερμίου για τη δημιουργία του Δήμου Ραφήνας - Πικερμίου με έδρα τη Ραφήνα. Η έκταση του νέου Δήμου είναι 41.84 τ.χλμ και ο πληθυσμός του σύμφωνα με την απογραφή του 2001 είναι 14.840 κάτοικοι .

Πρόκειται για ένα ιστορικό δήμο ο οποίος κατοικήθηκε από τα προϊστορικά χρόνια.

 Ήταν ένας από τους 100 Δήμους των Αθηνών που όρισε ο Κλεισθένης, με το όνομα «Αραφήν». Αυτό το όνομα το πήρε από τον πρώτο της κυβερνήτη, τον Αραφήνα, ο οποίος ήταν ένας από τους 100 ήρωες της Αττικής.

 Την 3η χιλιετία δημιουργήθηκαν στα Μεσόγεια περίπου 20 οικισμοί σε τελείως νέες θέσεις. Κτίζονται στις ακτές ( Ραφήνα, Λούτσα, Ασκηταριό, Βραυρώνα, Χαμολιά, Πούντα, Πόρτο Ράφτη ) σε λόφους ( Ζαγάνι, Σπάτα, Μεσοσπορίτισσα, Πύργος Βραυρώνας, ριστός, Μερέντα, Λαμπτρές ) και σε πεδιάδες διπλά σε ρέματα ( Παλλήνη, Κορωπί, Χούμεζα Σπάτων, Κήποι, Μαρκόπουλο ).

Έρευνες που έχουν γίνει στη Ραφήνα και το Ασκηταριό στην Ανατολική ακτή, έδειξαν ότι στη θέση Ασκηταριό, και σε τριγωνικό σχήμα, ευρέθησαν οχυρωμένοι οικισμοί της πρώιμης εποχής του Χαλκού ( 3200-2000 π.X.). Η πρωτοελλαδική ακρόπολη του Ασκηταριού ήταν χτισμένη πάνω στο ομώνυμο ακρωτήρι. Το ακρωτήριο, μερικώς παρέχει μια φυσική οχύρωση, καθώς η Ανατολική και Βορειοδυτική πλευρά συνίσταται από βράχους που πέφτουν στη θάλασσα. Η τρίτη Νοτιοδυτική πλευρά είναι η μόνη προσβάσιμη πλευρά. Τα κτίρια ήταν πολύ κοντά το ένα στο άλλο με μονοπάτια ανάμεσα τους.

Ανασκαφές στην περιοχή βρήκαν επίσης στοιχεία από την Ρωμαϊκή περίοδο (οικοδομήματα, ρωμαϊκό λουτρό, αγάλματα).

Κατά τη μικρασιατική καταστροφή του 1922 ήρθαν στη Ραφήνα πολλοί κάτοικοι της Τρίγλιας της Μικράς Ασίας και συγκρότησαν προσφυγικό οικισμό με το όνομα «Νέα Τρίγλια», που όμως δεν επικράτησε. Μέχρι σήμερα όμως διατηρείται ένα σπίτι-μουσείο το οποίο  ανήκε σε μια οικογένεια που είχε εγκατασταθεί στη Ραφήνα μετά την καταστροφή και είναι το μοναδικό που έχει σωθεί μέχρι σήμερα από εκείνη την εποχή. Το μουσείο επίσης περιλαμβάνει και όλα τα έπιπλα και τον εξοπλισμό της οικογένειας που το κατοικούσε.